«Αν λαχταράς τη λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις. Μόνος σου παρ ̓ την αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις»

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΑΧΑ ΤΟ ΘΕΟ 



    Αυτό απέδειξαν οι πρόγονοί μας με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1821. Πέρασαν σχεδόν 400 χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης και οι Έλληνες υπέμεναν τα βασανιστήρια που τους υπέβαλλε ασταμάτητα ο Οθωμανικός ζυγός. Παιδομάζωμα, εξισλαμισμός και πολλά άλλα, ήταν οι μέθοδοι που σκαρφίστηκαν οι Τούρκοι, για να λυγίσουν τον Ελληνικό λαό. Στις φλέβες ετούτου του λαού όμως, ρέει το αίμα του Λεωνίδα, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και δεν πρόκειται κανένας βάρβαρος να τον λυγίσει με καμία δύναμη. Είχαν προηγηθεί εξεγέρσεις, κρυφά σχολειά, ενώ πιο μετά ο Ρήγας Φεραίος φύτεψε τον σπόρο που άνθισε το 1821. Την προετοιμασία της Ελληνικής επανάστασης αναλαμβλανει η Φιλική Εταιρεία, με ιδρυτικά μέλη τον Εμμανουήλ Ξάνθο, τον Νικόλαο Σκουφά και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ. 


    Η μέρα της επίσημης έναρξης της επανάστασης ορίζεται η ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Οι ραγιάδες ξύπνησαν και άρχισαν να πετάνε από πάνω τους τον μανδύα των 400 χρόνων σκλαβιάς και δουλείας. Το «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» αντιλαλεί από την Τριπολιτσά ως το Μανιάκι, από το Βαλτέτσι ως το Χάνι της Γραβιάς και οι αγωνιστές δείχνουν έτσι σε όλο τον κόσμο, πως « η μεγαλωσύνη των εθνών δεν μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα». 



ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ 
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1770- 1843) ήταν Έλληνας κλέφτης, καπετάνιος, στρατηγός με πρωταγωνιστικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821, πολιτικός, αρχηγός κόμματος, πληρεξούσιος, σύμβουλος της Επικράτειας. Έμεινε γνωστός και ως Γέρος του Μοριά. 

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΔΙΚΑΙΟΣ (ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ) 
Ο Γρηγόριος Δικαίος ή Παπαφλέσσας (το κανονικό του όνομα ήταν Γεώργιος Δικαίος, το Φλέσσας είναι παρωνύμιο, όμως Δικαίοι και Φλεσσαίοι στην ουσία είναι η ίδια οικογένεια) (1788-1825) ή περισσότερο γνωστός ως Παπαφλέσσας ή Γρηγόριος Δικαίος ή Διαολόπαπας ήταν κληρικός, πολιτικός και αγωνιστής, ήρωας της Eλληνικής Επανάστασης του 1821.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ 
Ο Κυπριανός ( 1756 -1821) ήταν Εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης. Στις 9 Ιουλίου 1821 απαγχονίστηκε μαζί με άλλους τρεις επισκόπους από τους Τούρκους, στη Λευκωσία.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ 
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (1792-1828), ήταν Έλληνας πρίγκιπας, στρατιωτικός, λόγιος και αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ 
Ο Αθανάσιος Διάκος, ή Θανάσης Διάκος, ήταν ένας από τους Έλληνες πρωταγωνιστές ήρωες - οπλαρχηγούς του πρώτου έτους της Επανάστασης του 1821 που έδρασε στη Στερεά Ελλάδα.



«Καρδιά, παιδιά μου, φώναξε, παιδιά, μη φοβηθείτε 
Ανδρεία, ωσάν Έλληνες, ωσάν Γραικοί σταθείτε». 
Εκείνοι εφοβήθησαν κι εσκόρπισαν στους λόγκους. 
Έμειν΄ ο Διάκος στη φωτιά με δεκαοχτώ λεβέντες, 
Τρεις ώρες επολέμαε με δεκαοχτώ χιλιάδες, 
Σχίστηκε το τουφέκι του κι εγίνηκε κομμάτια 
και το σπαθί του έσυρε και στη φωτιά εμβήκεν. 
Έκοψε Τούρκους άπειρους, κι εφτά Μπουλουκμπασήδες*, 
Πλην το σπαδί του έσπασεν απάν΄ από τη χούφταν. 
Κ΄ έπεσ΄ ο Διάκος ζωντανός εις των εχθρών τα χέρια. 
Χίλιοι τον πήραν απ΄ εμπρός και δυο χιλιάδες πίσω. 
Κι Ομέρ Βρυώνης μυστικά στον δρόμο τον ερώτα: 
- «Γίνεσαι Τούρκος Διάκο μου, τη πίστι σου ν΄ αλλάξεις; 
Να προσκυνάς εις το τζαμί, την εκκλησιά ν΄ αφήσεις»; 
Κ΄ εκείνος τ΄ αποκρίθηκε και με θυμόν του λέγει: 
- «Πάτε κι εσείς κ΄ η πίστις σας μουρτάτες να χαθείτε. 
Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θέλ΄ αποθάνω.... 
Αν θέλετε χίλια φλωριά και χίλιους μαχμουτιέδες*, 
Μόνον πέντ΄ έξι ημερών ζωήν να μου χαρίστε. 
Όσον να φθάσ΄ ο Οδυσσεύς και ο Θανάσης Βάγιας» 
Σαν τ΄ άκουσ΄ ο Χαλήλμπεης* με δάκρυα φωνάζει: 
- «Χίλια πουγγιά σας δίνω ΄γω, κι ακόμα πεντακόσια, 
τον Διάκο να χαλάσετε, τον φοβερό τον κλέφτη, 
ότι θα σβύση τη Τουρκιά κι όλο το Δοβλέτι*". 
Τον Διάκο τότε πήρανε και στο σουβλί τον βάλαν. 
Ολόρθο τον εστήσανε κι αυτός χαμογελούσε. 

(Μόνο σε κάποια στιγμή βλέποντας τη φύση γύρω του μεμψιμοίρησε:) 

«Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει 
τώρα π΄ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζ΄ η γη χορτάρι». 

(Και αμέσως μετά κατελήφθη από αδάμαστη καρτερία και πολεμικό πάθος) 

Την πίστι τους, τους ύβριζε, τους έλεγε μουρτάτες 
"Εμέν΄ αν εσουβλίσετε, ένας Γραικός εχάθη, 
Ας είν΄ καλά ο Οδυσσεύς κι ο καπετάν Νικήτας*. 
Αυτοί θα κάψουν την Τουρκιά κι όλο σας το Δοβλέτι".

Άλκιμος Νεολαία Ελλήνων Κύπρου
Α.Ν.Ε.Κ

Η προκήρυξη του Γεώργιου Γρίβα Διγενή!



Αδελφοί Κύπριοι,
Με την βοήθειαν του θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυ­πρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα δια την αποτίναξιν του Αγγλικού Ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίο μας κατέλειπαν οι πρόγονοί μας «Ή ταν ή επί τας».

Αδελφοί Κύπριοι.
Από τα βάθη των αιώνων μας ατενίζουν όλοι εκείνοι, οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν δια να διατηρήσουν την ελευθερίαν των: Οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι του Λεωνίδα και οι νεώτεροι του Αλβανικού έπους. Μας ατενίζουν οι αγωνισταί του 21, οι οποίοι μας εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν του δυνάστου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μας ατενίζει ακόμη σύμπας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μας παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θα γίνωμεν «πολλώ κάρρονες τούτων».

Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμε με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μια φορά ότι και του σημερινού Έλληνος «ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει». Ο άγων θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν την ψυχήν. Έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι' αυτό και θα νικήσωμεν.

Διεθνείς Διπλωμάται.
Ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι οι λαοί να χύνουν το αίμα των για ν' αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρο για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας και για το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασισμού.

Έλληνες,
Όπου και αν ευρίσκεσθε ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας.

Ε.Ο.Κ.Α.
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΓΕΝΗΣ

1η Απριλίου 1955: «Σκλάβοι στα όπλα – ΕΟΚΑ»

Ήταν πρώτη Απριλίου                                    Και στον ήχο της φωνής του
της ΕΟΚΑ η αρχή                                             έτρεξε η λεβεντιά 
που ακούστηκε στην Κύπρο                            για να αρχίσουνε τη μάχη 
η φωνή του Διγενή.                                           εις της Κύπρου τα βουνά.

Μάρκος Δράκος και Πατάτσος                      Μα απ’ όλους τους λεβέντες
Ζάκος και Καραολής                                         πιο τρανός πιο δυνατός 
δώσανε με τόσους άλλους                                ήτανε ο Αυξεντίου 
τη νεανική ζωή.                                                   της ΕΟΚΑ υπαρχηγός. 

Με το αίμα των ηρώων                                       Δεν μπορεί ποτέ ένας τόπος
και με γράμματα χρυσά                                      να μην ελευθερωθεί 
έγραψεν η ιστορία                                                όταν κάθε παληκάρι
τη γλυκειά μας λευτεριά.                                    τρέχει να θυσιαστεί. 


Ήταν 1η Απριλίου όταν ακούστηκαν στην Κύπρο μας οι πρώτες εκρήξεις της επανάστασης, όταν οι σκλάβοι έπιασαν για τα καλά τα όπλα. Με διαταγή του στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή, ο Κυπριακός Ελληνισμός ανταποκρίθηκε στην πρόκληση. Έβαλε ως σύνθημα του την ιεράν παρακαταθήκη που μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας. Πήρε παράδειγμα από τους παλαιότερους αγώνες του Ελληνισμού, ενάντια σε διάφορους κατακτητές, αλλά κυρίως τους Τούρκους και τους Πέρσες, αν και αυτή τη φορά απέναντί του είχε ένα από τους πιο βάρβαρους λαούς που πέρασαν από την Κύπρο. Ναι! Όμως, τους αγωνιστές μας δεν τους τρόμαξαν τα φρικτά βασανιστήρια ή το να ανέβουν στην αγχόνη για κάτι που ήταν ερωτευμένοι και ήταν έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να το κατακτήσουν.


Στόχος του αγώνα:Ο λόγος που ώθησε τους Κύπριους σε ένοπλο αγώνα ήταν ο πόθος για Ένωση με την Ελλάδα. Ξεκίνησαν, λοιπόν, τον αγώνα με την βοήθεια Του Κυρίου και μετά των όπλων. Ξύπνησαν μέσα στις ψυχές των αγωνιστών και του λαού τα ιδανικά και τις αξίες. Αγωνίστηκαν γνωρίζοντας πως ο αγώνας ήταν άνισος, αλλά, το πίστευαν, γιατί για να πετύχεις κάτι, πρώτα πρέπει εσύ ο ίδιος να το πιστέψεις, να το βάλεις βαθιά στην καρδιά σου. Αυτοί το είχαν μέσα τους και δεν έσβηνε. Και δεν θα έσβηνε ποτέ, μέχρι να κατόρθωναν αυτό που ονειρεύονταν, την ελευθερία στο νησί και την Ένωση με την μητέρα πατρίδα, Ελλάδα.


Προετοιμασία του αγώνα:Οι αρνητικές και πεισματικές θέσεις της Βρετανικής Κυβέρνησης στο πρόβλημα της Κύπρου οδήγησαν τον Κυπριακό λαό σε ένοπλο Αγώνα για να διεκδικήσει το αναφαίρετο δικαίωμά του για ελευθερία και αυτοδιάθεση. Στην Αθήνα σχηματίστηκε μια δωδεκαμελής Επιτροπή από εξέχοντα πρόσωπα της Κύπρου και της Ελλάδας, η οποία αποφάσισε να διεκδικήσει δυναμικά την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Τα μέλη της Επιτροπής επισφράγισαν την πίστη τους στο σκοπό του Αγώνα με όρκο στην Καινή Διαθήκη στις 7 Μαρτίου 1953. Πρόεδρος της Επιτροπής αυτής ορίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ο οποίος ενεργούσε ως πολιτικός αρχηγός του Απελευθερωτικού Αγώνα. Η Επιτροπή διόρισε ένα από τα μέλη της, το Γεώργιο Γρίβα, στρατιωτικό αρχηγό του Αγώνα, ο οποίος ήταν συνταγματάρχης εν αποστρατεία και διέθετε πλούσια πείρα στρατιωτική, κυρίως, σε θέματα τακτικής πολέμου. Ως αρχηγός της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Διγενής.

Ο Γεώργιος Γρίβας ήξερε ότι αναλάμβανε ένα πολύ δύσκολο έργο, αλλά είχε ισχυρή θέληση, αποφασιστικότητα και προ πάντων, απόλυτη πίστη στο σκοπό του Αγώνα. Αφού μελέτησε τις δυνατότητες διεξαγωγής ενόπλου Αγώνα με δυο επισκέψεις του στην Κύπρο, το 1951 και το 1952, ετοίμασε στην Αθήνα γενικό σχέδιο δράσης, το οποίο έθεσε σ' εφαρμογή αμέσως μετά τη μυστική άφιξή του στις ακτές της Πάφου το βράδυ της 10ης Νοεμβρίου 1954.

Για την εισαγωγή οπλισμού στην Κύπρο από την Ελλάδα ο Διγενής χρησιμοποίησε φίλους και συνεργάτες του. Το πρώτο φορτίο όπλων έφτασε στην Κύπρο τον Μάρτιο του 1954. Μ' αυτά τα λίγα όπλα ξεκίνησε ο Αγώνας της ΕΟΚΑ την 1η Απριλίου 1955. Ένα δεύτερο φορτίο, που μεταφερόταν με το πλοιάριο «Άγιος Γεώργιος» τον Ιανουάριο του 1955, κατασχέθηκε από τις Αγγλικές Αρχές, κατόπιν προδοσίας, κοντά στο χωριό Χλώρακα της Πάφου.

Κατά τη διάρκεια του Αγώνα, λειτούργησε μυστικό σχέδιο αποστολής όπλων στην Κύπρο με επιβατικά πλοία της γραμμής Πειραιά-Λεμεσού. Άλλα όπλα έφταναν μέσω του ταχυδρομείου της Πάφου και με διάφορους άλλους τρόπους. Στις 29 Ιανουαρίου του 1956 ο οπλισμός της ΕΟΚΑ εμπλουτίστηκε με 800 περίπου κυνηγετικά όπλα Ελλήνων του νησιού, που είχαν πάρει απ' αυτούς μέλη της ΕΟΚΑ. Ένας άλλος τρόπος, με τον οποίο η ΕΟΚΑ εξασφάλιζε όπλα ήταν οι επιθέσεις σε αστυνομικούς σταθμούς και από νεκρούς Άγγλους στρατιώτες. Μερικά όπλα ήταν επιτόπιας κατασκευής σε ειδικά εργαστήρια, στα οποία κατασκευάζονταν, επίσης, ωρολογιακές βόμβες, νάρκες και άλλο πολεμικό υλικό.


Ας δούμε λίγο τι γίνεται σήμερα:Θα δούμε αρκετούς να μην ξέρουν τι έγινε την 1η Απριλίου. Θα δούμε νέους να μην ξέρουν για τη θρυλική Α.Ν.Ε. (Άλκιμος Νεολαία Ε.Ο.Κ.Α), για τους αγώνες τους Έθνους και πάνω απ’ όλα να μην ξέρουν για τα ιδανικά και τις αξίες που οδήγησαν το λαό μας στην πραγματοποίηση της ομορφότερης ιστορικής φάσης της Κύπρου. Πραγματικά είναι εύλογο το ερώτημα: τι αξία έχει ένας άνθρωπος όταν δεν έχει μέσα του Το Θεό και την Πατρίδα; Όταν δεν μπορεί να ακούσει και να νιώσει στις φλέβες του την Ελλάδα; Όταν «αγωνίζεται» να βρει λάθη στον αγώνα της ΕΟΚΑ και να ρίξει λάσπη; Είναι καιρός να βάλουμε μυαλό, να βρούμε τι αξίζουμε, πού ανήκουμε και ποιους στόχους έχουμε. Οφείλουμε να κρατήσουμε την ενωτική φλόγα του αγώνα της ΕΟΚΑ αναμένη, να τη βάλουμε βαθιά στην καρδιά μας και να την κάνουμε γροθιά. Να γίνουμε αντάξιοι των προγόνων μας. Να καταπολεμήσουμε τη σημερινή ανούσια πραγματικότητα που μας περιβάλλει και ως νέοι να καλλιεργήσουμε τη ψυχή και το αγωνιστικό πνεύμα που διακατέχει τους Έλληνες από τα βάθη των αιώνων. Καιρός είναι να πάρουμε εμείς το «τιμόνι» και να το οδηγήσουμε, να το φέρουμε στη σωστή ευθεία. Στο δρόμο εκείνο που θα μας οδηγήσει στην όμορφη Κερύνεια, στον Καραβά, στην Μόρφου, στην Αμμόχωστο και στο Βαρώσι.


Πρώτη τ΄Απρίλη μέρα μεγάλη               Τέσσερα χρόνια αγώνες μύριοι,
Πρώτη τ΄Απρίλη μέρα τρανή                   με την ΕΟΚΑ τη θρυλική 
σαν τέτοια μέρα η Κύπρος όλη              μικροί μεγάλοι κινήσαν τότες 
τ΄άρματα πήρε για την τιμή.                     Να γίνει η Κύπρος ελληνική. 

Πρώτη τ΄Άπρίλη του Έθνους μέρα
Συ μας φλογίζεις νου και καρδιά
Συ μας θυμίζεις με την πνοή σου
Θρύλους Ελλάδα και λευτεριά. 



«Να αγωνιζόμαστε πρέπει μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας...»
Πετράκης Γιάλλουρος




Άλκιμος Νεολαία Ελλήνων Κύπρου

Α.Ν.Ε.Κ